De een is wat serieuzer en neemt vaak automatisch de verantwoordelijkheid. De ander is juist wat relaxter en bekijkt dingen soms net iets rustiger. De een leert nog steeds Nederlands, terwijl de ander de taal al aardig onder de knie heeft. Maar wat ze vooral gemeen hebben? Hun liefde voor sport, een vergelijkbare stijl, veel humor én dezelfde werkplek. Want Max en Daniil staan als broers samen achter de bar bij het Stadscafé.

Hatseflats

Max en Daniil wonen inmiddels iets meer dan drie jaar in Nederland. Ze verhuisden hierheen vanuit Moldavië. Max is van Nederland gaan houden, vertelt hij: “En dan vooral van Amersfoort en de mensen hier. Alleen het weer… dat maakt me soms wel een beetje verdrietig.” Daniil herkent dat meteen. “Het is een mooi land met veel kansen en een fijne sfeer. Maar de regen is ook niet echt mijn favoriete onderdeel,” lacht hij. Gelukkig voelden ze zich door de open en vriendelijke mensen hier snel welkom.

Ook de Nederlandse taal leren hoorde bij dat avontuur. Max is er nog steeds mee bezig. “Het gaat steeds beter, maar het blijft een moeilijke taal.” Daniil is daarom op taalles gegaan. Maar allebei oefenen ze vooral veel tijdens het werk met gasten en collega’s. Sommige Nederlandse woorden blijven ondertussen bijzonder. Voor Max is dat zonder twijfel “hatseflats”, terwijl Daniil nog steeds moet lachen om het woord “kakkerlak”. “De eerste keer dat ik dat hoorde, heb ik echt bijna een uur gelachen.”

Hoe het begon bij het Stadscafé

Max kwam eigenlijk een beetje per toeval bij het Stadscafé terecht. Nadat hij een tijd door Nederland had gereisd, was hij op zoek naar iets om zichzelf bezig te houden. Zo belandde hij in de horeca. Inmiddels werkt hij hier al drie jaar en is hij shift leader. Zijn favoriete cocktail om te maken? “Een espresso martini.”

Voor Daniil begon het verhaal juist bij zijn broer. “Max vertelde altijd grappige verhalen over het werk, het team en de drukke avonden. Daardoor werd ik nieuwsgierig en wilde ik het zelf ook ervaren.” In april werkt hij hier ook alweer bijna drie jaar.

Zijn eerste baan hier was achter de schermen als afwasser. Later maakte hij de stap naar de bediening en uiteindelijk naar de bar. “Tijdens drukke weekendavonden ontdekte ik dat ik het eigenlijk het leukst vind om achter de bar te staan.”

Wat vandaag brengt, weet je nooit

Wat ze allebei leuk vinden aan werken bij Stadscafé, is dat geen dag hetzelfde is. “Elke dag gebeurt er wel iets nieuws en je leert steeds weer bij,” vertelt Max. Hij leerde vooral dat nieuwe dingen in het begin spannend of moeilijk kunnen lijken, maar dat je gewoon moet doorzetten.

Voor Daniil zit het plezier vooral in het werk achter de bar. “Ik vind het leuk om cocktails te maken die er goed uitzien én lekker smaken.” Maar de mooiste momenten zijn voor hem wanneer het echt druk is. “Als het hele team samenwerkt en alles soepel loopt, voelt dat heel goed.”

Volgens Max draait het Stadscafé vooral om aandacht voor de gast. “Kwaliteit, service en ervoor zorgen dat mensen zich gezien voelen.” Het team speelt daar een grote rol in. “Het is echt een hechte groep vrienden die allemaal hetzelfde doel hebben.” Daniil vult aan: “Het voelt hier soms gewoon als een tweede thuis.”

Samen werken als broers

Samen werken met je broer brengt natuurlijk ook een eigen dynamiek met zich mee. Max wilde in het begin vooral dat Daniil snel zou leren en verantwoordelijkheid zou nemen. “Hij was nog jong toen hij begon, dus ik wilde dat hij snel beter werd.”

Daniil ziet dat zelf ook zo. “We helpen elkaar en willen allebei gewoon het beste doen. En natuurlijk wil ik ook dat hij trots op me is.”

Hoewel ze verschillend zijn, vullen ze elkaar daardoor ook goed aan op de werkvloer. Privé en werk gaan dus juist prima samen, vinden de broers.

Voor het leven

In hun vrije tijd zijn ze allebei graag actief. Max reist veel, sport en brengt tijd door met vrienden. Daarnaast heeft hij nog een bijzondere hobby: modellenwerk. “Voor nu is het vooral een hobby, omdat ik het niet fulltime doe,” vertelt hij. “Maar het is een interessante wereld en iets totaal anders dan mijn werk in de horeca.”

Daniil is ook vaak in de sportschool te vinden en spreekt graag af met vrienden. Gewoon samen sporten of een leuke avond hebben.

Na al die jaren is het Stadscafé voor beide broers een belangrijke plek geworden. “De vrienden die ik hier heb gemaakt, blijven voor het leven,” zegt Max. En Daniil vat het simpel samen: “Als je hier zoveel tijd doorbrengt, wordt het vanzelf een groot onderdeel van je leven. En dat voelt eigenlijk heel natuurlijk.”