skip to Main Content

“Vrouwen gingen vroeger nooit mee naar een café”

24 december 2019

“Vrouwen gingen vroeger nooit mee naar een café”

24 december 2019

Aan tafel met…

Altijd vrolijk, altijd op en top verzorgd, en bijna altijd met zijn tweeën. Ben en Joke zijn twee vaste gasten die we iedere week met heel veel plezier in ons Stadscafé zien. Joke aan de Pinot Noir en Ben eigenlijk altijd wel een Jupiler. Behalve als Joke haar wekelijkse vriendinnen-ochtend heeft op vrijdag, dan wordt er een bakkie gedaan naast de bloemenmarkt (als het weer het toelaat).

Voor het Stadscafé er was leerden ze onze Paul kennen bij Alberts op de Hof. Ze zijn toen zo aan zijn koffie gewend geraakt dat ze hem meteen zijn gevolgd toen hij hier kwam werken. “We kwamen eigenlijk nooit op het Lieve Vrouwekerkhof, maar sindsdien zijn we hier niet meer weg te slaan.” 

Het fijne aan tapas is dat je niet echt uit eten gaat, maar je gaat gewoon lekker voor een hapje en daar heb je genoeg aan.

Als ik vertel dat we een nieuwe kaart hebben worden ze direct enthousiast. Pimientos de Padron zijn Ben’s favoriet, dus we bestellen meteen een portie om te proeven. Hij en Joke gaan regelmatig naar Spanje (vandaar dat ze altijd zo’n lekker kleurtje hebben) en houden enorm van tapas. Ze zijn dan ook heel blij met alle kleine gerechtjes die we op onze nieuwe kaart hebben staan. “Het fijne aan tapas is dat je niet echt uit eten gaat, maar je gaat gewoon lekker voor een hapje en daar heb je genoeg aan.”

Ze hebben het mediterrane cultuurtje steeds meer naar Nederland zien komen en vinden het ontzettend gezellig dat er in Amersfoort nu ook zoveel geborreld wordt. Van jong tot oud, mannen en vrouwen, er komt hier van alles. Joke vertelt dat dat vroeger heel anders was. In het dorp bij Bertus de Bruin gingen de mannen namelijk met elkaar biljarten en een biertje drinken. “Vrouwen gingen vroeger nooit mee naar een café.” 

Een wereld van verschil als je dat vergelijkt met de service van nu

Vroeger was het aanbod in het uitgaansleven sowieso beperkter. De keuze bestond toen uit een bar of bruine kroeg. Ben heeft ooit nog bij de eerste Engelse pub in de Koestraat gewerkt (The Key), samen met zijn vriend Sammy. “Toen deed je het met zijn tweeën en stonden er vier rijen dik om de bar heen”, vertelt Ben. “Een wereld van verschil als je dat vergelijkt met de service van nu.”

Naast hun werk in de horeca hebben Ben en Joke veel contacten en vriendschappen opgedaan bij hun stamcafé Don Camilo (op de Groenmarkt) en bij de AFC Quick en tennis vereniging Flehite. Zo komt Joke nog iedere vrijdag bij ons koffie drinken met de vriendinnen die ze daar heeft leren kennen en Ben komt regelmatig met zijn vrienden borrelen.

Al die contacten en natuurlijk hun kinderen en kleinkinderen zorgen ervoor dat ze toch niet willen emigreren naar Spanje. “Het is hier veel te leuk”, zeggen ze. Gelukkig kunnen ze hier bij ons Stadscafé terecht voor het ‘Spanje-gevoel’. De pimientos staan voorlopig namelijk nog wel even op de kaart.

Geschreven door: Lieke

Aan tafel met…

Altijd vrolijk, altijd op en top verzorgd, en bijna altijd met zijn tweeën. Ben en Joke zijn twee vaste gasten die we iedere week met heel veel plezier in ons Stadscafé zien. Joke aan de Pinot Noir en Ben eigenlijk altijd wel een Jupiler. Behalve als Joke haar wekelijkse vriendinnen-ochtend heeft op vrijdag, dan wordt er een bakkie gedaan naast de bloemenmarkt (als het weer het toelaat).

Voor het Stadscafé er was leerden ze onze Paul kennen bij Alberts op de Hof. Ze zijn toen zo aan zijn koffie gewend geraakt dat ze hem meteen zijn gevolgd toen hij hier kwam werken. “We kwamen eigenlijk nooit op het Lieve Vrouwekerkhof, maar sindsdien zijn we hier niet meer weg te slaan.” 

Het fijne aan tapas is dat je niet echt uit eten gaat, maar je gaat gewoon lekker voor een hapje en daar heb je genoeg aan.

Als ik vertel dat we een nieuwe kaart hebben worden ze direct enthousiast. Pimientos de Padron zijn Ben’s favoriet, dus we bestellen meteen een portie om te proeven. Hij en Joke gaan regelmatig naar Spanje (vandaar dat ze altijd zo’n lekker kleurtje hebben) en houden enorm van tapas. Ze zijn dan ook heel blij met alle kleine gerechtjes die we op onze nieuwe kaart hebben staan. “Het fijne aan tapas is dat je niet echt uit eten gaat, maar je gaat gewoon lekker voor een hapje en daar heb je genoeg aan.”

Ze hebben het mediterrane cultuurtje steeds meer naar Nederland zien komen en vinden het ontzettend gezellig dat er in Amersfoort nu ook zoveel geborreld wordt. Van jong tot oud, mannen en vrouwen, er komt hier van alles. Joke vertelt dat dat vroeger heel anders was. In het dorp bij Bertus de Bruin gingen de mannen namelijk met elkaar biljarten en een biertje drinken. “Vrouwen gingen vroeger nooit mee naar een café.” 

Een wereld van verschil als je dat vergelijkt met de service van nu

Vroeger was het aanbod in het uitgaansleven sowieso beperkter. De keuze bestond toen uit een bar of bruine kroeg. Ben heeft ooit nog bij de eerste Engelse pub in de Koestraat gewerkt (The Key), samen met zijn vriend Sammy. “Toen deed je het met zijn tweeën en stonden er vier rijen dik om de bar heen”, vertelt Ben. “Een wereld van verschil als je dat vergelijkt met de service van nu.”

Naast hun werk in de horeca hebben Ben en Joke veel contacten en vriendschappen opgedaan bij hun stamcafé Don Camilo (op de Groenmarkt) en bij de AFC Quick en tennis vereniging Flehite. Zo komt Joke nog iedere vrijdag bij ons koffie drinken met de vriendinnen die ze daar heeft leren kennen en Ben komt regelmatig met zijn vrienden borrelen.

Al die contacten en natuurlijk hun kinderen en kleinkinderen zorgen ervoor dat ze toch niet willen emigreren naar Spanje. “Het is hier veel te leuk”, zeggen ze. Gelukkig kunnen ze hier bij ons Stadscafé terecht voor het ‘Spanje-gevoel’. De pimientos staan voorlopig namelijk nog wel even op de kaart.

Geschreven door: Lieke