fbpx
skip to Main Content

“Vroeger was ik best verlegen”

26 juni 2020

“Vroeger was ik best verlegen”

26 juni 2020

Toen we op maandag 1 juni voor het eerst weer open mochten na lange tijd stond Luuk met een brede glimlach onze gasten blij te maken met hun allereerste drankje op ons zonnige terras. Luuk is zo iemand waar iedereen dol op is. Hij heeft een enorme gunfactor door zijn positiviteit en heerlijke droge humor (en die blauwe ogen doen het ook goed). En omdat hij zo onwijs goed op de foto stond die dag heb ik gevraagd of ik hem mocht interviewen. “Tuurlijk! Spannend…”, was zijn antwoord.

Als ik vraag naar hoe hij als klein jongetje was vertelt hij dat hij vroeger best verlegen was. Luuk is geboren in Amersfoort (in het huis waar hij nu nog steeds woont) en groeide op met zijn ouders en oudere broer Thijs. In tegenstelling tot zijn broer vond Luuk het heel spannend om contact te maken met nieuwe mensen en je moest hem al helemaal niet vragen om de telefoon op te pakken om iemand op te bellen. “Thijs was daarin heel anders dan ik. Hij kon altijd makkelijk op mensen afstappen en hoorde er vanaf moment één bij. Als ik vrienden wilde maken moest ik mama’s hand vasthouden en als het goed was kon ik dichterbij komen.” 

Ik was zo zenuwachtig voor mijn eerste werkdag.

Maar als je Luuk nu ziet werken bij ons zie je van die verlegenheid nog maar weinig terug. “Daar heeft mijn baan bij het Stadscafé wel aan bijgedragen”, vertelt hij en kan zich zijn eerste werkdag nog goed herinneren. Hij had wat ervaring in de afwas en met vakkenvullen, maar de horeca zou een nieuw avontuur worden. “Ik was zo zenuwachtig voor mijn eerste werkdag”. Maar met een beetje hulp van Gerard stond Luuk al binnen een paar maanden borden te serveren alsof hij nooit iets anders had gedaan. Hij werd steeds beter in het sociale contact en collega’s werden al snel goede vrienden. En zo begon zijn tussenjaar. Een periode waarin die afleiding en nieuwe vrienden goed van pas kwamen, want het jaar begon niet al te makkelijk. 

Het is natuurlijk niet leuk wat er is gebeurd, maar het heeft me ook wel mooie dingen gebracht.

Op 1 april 2018, een maand voor Luuk zijn examens zou gaan maken, kwam het bericht dat zijn broer Thijs was overleden. Een vreselijk gemis voor veel Amersfoorters en natuurlijk voor zijn familie. De school stelde voor dat Luuk zijn examens op een later moment mocht maken, maar hij besloot om er toch voor te gaan en heeft zijn diploma ook gewoon nog gehaald. Maar om daarna meteen aan een studie te beginnen en daarover een beslissing te moeten maken was nog te vroeg. Vandaar dat Luuk besloot om een jaar lang even alles op een lager pitje te zetten en een baantje te zoeken. “Het is natuurlijk niet leuk wat er is gebeurd, maar het heeft me ook veel mooie dingen gebracht.”

Wij zijn super blij met Luuk en vinden het te gek om te zien hoe hij gegroeid is. Vandaag is hij 19 jaar geworden en heeft gisteren samen met zijn collega’s een feestje in de tuin gevierd. Maar vandaag mag er nog een proostje bij, op jou Luuk!

Toen we op maandag 1 juni voor het eerst weer open mochten na lange tijd stond Luuk met een brede glimlach onze gasten blij te maken met hun allereerste drankje op ons zonnige terras. Luuk is zo iemand waar iedereen dol op is. Hij heeft een enorme gunfactor door zijn positiviteit en heerlijke droge humor (en die blauwe ogen doen het ook goed). En omdat hij zo onwijs goed op de foto stond die dag heb ik gevraagd of ik hem mocht interviewen. “Tuurlijk! Spannend…”, was zijn antwoord.

Als ik vraag naar hoe hij als klein jongetje was vertelt hij dat hij vroeger best verlegen was. Luuk is geboren in Amersfoort (in het huis waar hij nu nog steeds woont) en groeide op met zijn ouders en oudere broer Thijs. In tegenstelling tot zijn broer vond Luuk het heel spannend om contact te maken met nieuwe mensen en je moest hem al helemaal niet vragen om de telefoon op te pakken om iemand op te bellen. “Thijs was daarin heel anders dan ik. Hij kon altijd makkelijk op mensen afstappen en hoorde er vanaf moment één bij. Als ik vrienden wilde maken moest ik mama’s hand vasthouden en als het goed was kon ik dichterbij komen.” 

Ik was zo zenuwachtig voor mijn eerste werkdag.

Maar als je Luuk nu ziet werken bij ons zie je van die verlegenheid nog maar weinig terug. “Daar heeft mijn baan bij het Stadscafé wel aan bijgedragen”, vertelt hij en kan zich zijn eerste werkdag nog goed herinneren. Hij had wat ervaring in de afwas en met vakkenvullen, maar de horeca zou een nieuw avontuur worden. “Ik was zo zenuwachtig voor mijn eerste werkdag”. Maar met een beetje hulp van Gerard stond Luuk al binnen een paar maanden borden te serveren alsof hij nooit iets anders had gedaan. Hij werd steeds beter in het sociale contact en collega’s werden al snel goede vrienden. En zo begon zijn tussenjaar. Een periode waarin die afleiding en nieuwe vrienden goed van pas kwamen, want het jaar begon niet al te makkelijk. 

Het is natuurlijk niet leuk wat er is gebeurd, maar het heeft me ook wel mooie dingen gebracht.

Op 1 april 2018, een maand voor Luuk zijn examens zou gaan maken, kwam het bericht dat zijn broer Thijs was overleden. Een vreselijk gemis voor veel Amersfoorters en natuurlijk voor zijn familie. De school stelde voor dat Luuk zijn examens op een later moment mocht maken, maar hij besloot om er toch voor te gaan en heeft zijn diploma ook gewoon nog gehaald. Maar om daarna meteen aan een studie te beginnen en daarover een beslissing te moeten maken was nog te vroeg. Vandaar dat Luuk besloot om een jaar lang even alles op een lager pitje te zetten en een baantje te zoeken. “Het is natuurlijk niet leuk wat er is gebeurd, maar het heeft me ook veel mooie dingen gebracht.”

Wij zijn super blij met Luuk en vinden het te gek om te zien hoe hij gegroeid is. Vandaag is hij 19 jaar geworden en heeft gisteren samen met zijn collega’s een feestje in de tuin gevierd. Maar vandaag mag er nog een proostje bij, op jou Luuk!

Back To Top