fbpx
skip to Main Content

“De grootste uitdaging is om alle 55 collega’s tevreden te houden”

20 februari 2020

“De grootste uitdaging is om alle 55 collega’s tevreden te houden”

20 februari 2020

Vraag je je af wie die vrolijkerd is die je aan de telefoon krijgt als je een reservering wilt maken? Nou, dat is dus Loesje. Onze regelneef, redder in nood, bedrijfsmoeder, smartphone-reparateur, cabaretière en nog zoveel meer.. Later als ze groot is wil ze misschien een dierenartspraktijk runnen, maar voorlopig ligt haar hart hier bij ons Stadscafé en kan (en wil) ze Berry stiekem niet achterlaten. Gelukkig maar, want zonder Loesje zouden we nergens zijn. En nee, dat is niet overdreven.

Als het maar om mensen gaat, dan vind ik het allemaal prima.

Haar eerste baantje was bij Conferentieoord de queeste, waar ze in een wit blousje en een zwart rokje op hakjes de hele dag een dienblad met champagneglazen mocht vasthouden. “Dat was echt verschrikkelijk”. Maar na deze valse start kwam al snel ‘t Nonnetje, het Kannetje, Madammeke en “overal en nergens”. “Als het maar om mensen gaat, dan vind ik het allemaal prima”. Bij Smulweb heeft ze vervolgens 8 jaar gewerkt waarbij ze o.a. de kookstudio heeft gedraaid, drie foodtrucks heeft beheerd en vlogger is geweest. Ze had het daar enorm naar haar zin en had nooit gedacht daar weg te gaan. Tot Berry voorstelde om hier te komen werken…

En zo kwam Loesje weer terug in de vertrouwde horeca, waar ze is grootgebracht. Dit keer wel op een andere manier, want het harde horecaleven met nachtshifts heeft ze al een tijdje achter zich gelaten. Ze heeft haar handen naast haar baan namelijk vol genoeg aan vier kinderen, drie katten, een man, een wijncursus, een coverband, een theatersportgroep (“voor de leuk”), quizavonden… Ik bedenk me ineens dat ik het interview heel anders had moeten insteken door te beginnen met de vraag: ‘wat doe jij eigenlijk niet?’.

Het lastige aan mijn baan is om alle 55 collega’s tevreden te houden.

Door haar positiviteit en eindeloze energie lijkt het soms of alles bij Loesje vanzelf gaat. Maar er gaat natuurlijk ook weleens iets mis. “Het lastige aan mijn baan is om alle 55 collega’s tevreden te houden. Uiteindelijk ben je hier wel bijna 7 dagen per week bezig. Dan vergeet iemand bijvoorbeeld weer om vakantiedagen door te geven of breekt iemand zijn enkel tijdens het skiën… Daarom kijk ook continu naar manieren om efficiënter te werken. Zo hebben we bijvoorbeeld sinds kort Nostradamus voor onze personeelsplanning en urenregistratie, waarmee ik veel tijd bespaar.” 

Terwijl ik dit artikel schrijf is Loesje achter mij de personeelsruimte aan het omgooien tot een kantoor en is ze tegelijkertijd aan het telefoneren over een duurzamer alternatief voor onze stroopwafeltjes. Zo gaat dat dus. Wat een wereldvrouw! 

Vraag je je af wie die vrolijkerd is die je aan de telefoon krijgt als je een reservering wilt maken? Nou, dat is dus Loesje. Onze regelneef, redder in nood, bedrijfsmoeder, smartphone-reparateur, cabaretière en nog zoveel meer.. Later als ze groot is wil ze misschien een dierenartspraktijk runnen, maar voorlopig ligt haar hart hier bij ons Stadscafé en kan (en wil) ze Berry stiekem niet achterlaten. Gelukkig maar, want zonder Loesje zouden we nergens zijn. En nee, dat is niet overdreven.

Als het maar om mensen gaat, dan vind ik het allemaal prima.

Haar eerste baantje was bij Conferentieoord de queeste, waar ze in een wit blousje en een zwart rokje op hakjes de hele dag een dienblad met champagneglazen mocht vasthouden. “Dat was echt verschrikkelijk”. Maar na deze valse start kwam al snel ‘t Nonnetje, het Kannetje, Madammeke en “overal en nergens”. “Als het maar om mensen gaat, dan vind ik het allemaal prima”. Bij Smulweb heeft ze vervolgens 8 jaar gewerkt waarbij ze o.a. de kookstudio heeft gedraaid, drie foodtrucks heeft beheerd en vlogger is geweest. Ze had het daar enorm naar haar zin en had nooit gedacht daar weg te gaan. Tot Berry voorstelde om hier te komen werken…

En zo kwam Loesje weer terug in de vertrouwde horeca, waar ze is grootgebracht. Dit keer wel op een andere manier, want het harde horecaleven met nachtshifts heeft ze al een tijdje achter zich gelaten. Ze heeft haar handen naast haar baan namelijk vol genoeg aan vier kinderen, drie katten, een man, een wijncursus, een coverband, een theatersportgroep (“voor de leuk”), quizavonden… Ik bedenk me ineens dat ik het interview heel anders had moeten insteken door te beginnen met de vraag: ‘wat doe jij eigenlijk niet?’.

Het lastige aan mijn baan is om alle 55 collega’s tevreden te houden.

Door haar positiviteit en eindeloze energie lijkt het soms of alles bij Loesje vanzelf gaat. Maar er gaat natuurlijk ook weleens iets mis. “Het lastige aan mijn baan is om alle 55 collega’s tevreden te houden. Uiteindelijk ben je hier wel bijna 7 dagen per week bezig. Dan vergeet iemand bijvoorbeeld weer om vakantiedagen door te geven of breekt iemand zijn enkel tijdens het skiën… Daarom kijk ook continu naar manieren om efficiënter te werken. Zo hebben we bijvoorbeeld sinds kort Nostradamus voor onze personeelsplanning en urenregistratie, waarmee ik veel tijd bespaar.” 

Terwijl ik dit artikel schrijf is Loesje achter mij de personeelsruimte aan het omgooien tot een kantoor en is ze tegelijkertijd aan het telefoneren over een duurzamer alternatief voor onze stroopwafeltjes. Zo gaat dat dus. Wat een wereldvrouw! 

Back To Top